Εργαστήριο πρακτικής δημιουργίας, το οποίο αναπτύσσει περαιτέρω τις  ικανότητες παρατήρησης και ανάλυσης, καθώς και την αισθητική κρίση των φοιτητριών/ών, ταυτόχρονα με την εξέλιξη της καλλιτεχνικής τους δημιουργικότητας. Η συνδυαστική προσέγγιση πρακτικής και θεωρίας αναπτύσσει τόσο τις τεχνικές δεξιότητες των φοιτητριών/ών όσο και την ικανότητά τους να χρησιμοποιήσουν διαφορετικά υλικά και μεθόδους, να διαμορφώσουν κριτήρια αυτοαξιολόγησης και να ολοκληρώσουν τις εργασίες τους με βάση τις θεματικές τους. Οι φοιτητές/τήτριες οδηγούνται στην διερεύνηση της προσωπικής τους εικαστικής γλώσσας, η οποία θα διαμορφωθεί περαιτέρω για την τελική, πτυχιακή τους εργασία και παράλληλα θα την καταγράψουν και αναλύσουν. Αναλύονται ερωτήματα, μέθοδοι και συστήματα αναπαράστασης που προκύπτουν από την δημιουργική  διαδικασία, όπως τέχνη και δημόσιος χώρος (τοιχογραφίες/ site-specific ζωγραφική), η έννοια του εφήμερου, ζωγραφικές και σχεδιαστικές εικαστικές παρεμβάσεις, συμμετοχικότητα, εικονικός ψηφιακός χώρος, το κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο ως δομικό στοιχείο της εικαστικής πράξης--επαναπροσδιορίζοντας έτσι τις παραπάνω σχέσεις και επαναφέροντας σε διαπραγμάτευση τα ίδια τα συστήματα αναπαράστασης.