Το μάθημα, το οποίο συνεχίζει και επεκτείνεται στην εξέταση της μετα-χεγκελιανής σχέσης μεταξύ τέχνης και αισθητικής, στοχεύει να αποσαφηνίσει τους ριζοσπαστικούς διανοητικούς-φιλοσοφικούς λόγους του 19ου αι., που άνοιξαν τον δρόμο για την φιλοσοφία του 20ου αι. Η σκέψη του Friedrich Nietzsche, του Carl Marx και του Sigmund Freud επηρέασε σε μεγάλο βαθμό την διαμόρφωση νέων και ετερόδοξων εξελίξεων στις σχέσεις ανάμεσα στην τέχνη, την λογοτεχνία, την αισθητική, με την πρόσθετη συμβολή της πολιτικής. Εξετάζει την λεγόμενη πολιτική στροφή στην αισθητική, που κορυφώθηκε με την περίφημη διαμάχη μεταξύ του Lukacs και του Bloch ενώ ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο έργο του Theodor Adorno το οποίο εξετάζει τη νέα συνθήκη της νεωτερικότητας. Ένα άλλο σημαντικό κεφάλαιο αφορά στον Martin Heidegger, τις πολυσυζητημένες θέσεις του για τον Ναζισμό και την κρίση του Μεσοπολέμου. Τα θέματα που θα συζητηθούν περιλαμβάνουν ερωτήσεις σχετικά μ τον ορισμό της τέχνης, την αισθητική εμπειρία, το ωραίο, το τραγικό, το παράδοξο του τρόμου και της οδυνηρής τέχνης, το ρόλο των προθέσεων του καλλιτέχνη στην ερμηνεία του έργου τέχνης, την ηθική και γνωσιακή αξία της τέχνης. Η θεματολογία του μαθήματος αντλείται κυρίως από σύγχρονους φιλοσόφους όπως οι Beardsley, Danto, Carroll, Levinson, Robinson, Currie και άλλοι.